Lokalne w Europie

W Unii Europejskiej zarejestrowanych jest około 600 nazw produktów rolnych i żywnościowych objętych prawem o ochronie oznaczeń geograficznych i określeń pochodzenia.

Unia Europejska powołała specjalne systemy służące promowaniu i ochronie produktów żywnościowych. Rozporządzenie 2081/92 przewiduje dwa typy ochrony dla produktu lokalnego. Protected Designation of Origin (ochrona nazw pochodzenia) dotyczy produktów spożywczych produkowanych, przetwarzanych i przygotowywanych w określonym obszarze geograficznym z zastosowaniem uznanego sposobu produkcji.

Protected Geographical Indication (ochrona oznaczeń geograficznych) dotyczy produktów, w przypadku których odniesienie geograficzne występuje przynajmniej na jednym etapie produkcji, przetwórstwa czy przygotowania.

Rozporządzenie nie odnosi się do wyrobów alkoholowych i winiarskich.

Procedura uzyskania oznaczeń w UE rozpoczyna się od sprawdzenia zgodności produktu ze specyfikacją stanowiącą część składowa dokumentacji produkcyjnej lub handlowej. Obejmuje ona nazwę produktu, w tym nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne, opis produktu z podaniem jego cech charakterystycznych, tj. cechy fizycznych, chemicznych, mikrobiologicznych, organoleptycznych i wskazanie obszaru geograficznego, z którego pochodzi produkt.

W Polsce produktami lokalnymi ma zajmować się Polska Izba Produktu Regionalnego i Lokalnego. Jest organizacją społeczno-gospodarczą, która ma chronić interesy swoich członków oraz w ich imieniu negocjować nowo tworzone akty prawne. Innym zadaniem izby jest dbałość o rodzimą żywność, regionalne rękodzieło i rzemiosło. Na razie powstała w lutym br. Izba nie wydała żadnych aktów normatywnych.

†